Welkom bij de Meerhoeve!
Onze accommodatie bevindt zich in een verbouwde boeren schuur van een voormalig akkerbouwbedrijf. Hier leest u over de ontstaansgeschiedenis van de Meerhoeve.
Inpoldering van de Wieringermeer
Vanaf 1927 – 1930 werd de Wieringermeerpolder gewonnen van de Zuiderzee en in gebruik genomen als akker- en veeteeltland.
Korenschuur De Eerste – 1931
In februari 1931 werd het eerste bedrijfsgebouw ‘De Eerste’ gebouwd.
Ook de Meerhoeve was oorspronkelijk in gebruik als graanopslag voor de Cultuurmaatschappij. Zowel gedorst als ongedorst graan werd hier opgeslagen in graansilo’s en door middel van lorries naar het kanaal (de Westfriese Vaart) getransporteerd. Daar werd het in schepen geladen. Delen van de oorspronkelijke rails zijn nu nog terug te vinden in de feestzaal. Later werd een huis gebouwd dat destijds gebruikt werd als opslag voor zakken en dekens.
Korenschuur – 1936
In 1942 is Johannes van der Veldt met zijn gezin op de Meerhoeve komen wonen. Zij kwamen uit de Haarlemmermeer en zijn als een van de laatste naar de Wieringermeer gekomen. Hun oude boerderij, de Johanneshoeve, is in de oorlog door bombardementen verloren gegaan. Op deze plaats heeft later de uitbreiding van Fokker plaatsgevonden, ter hoogte van de bulderbaan.
Onder water
Johannes van der Veldt is slechts twee jaar pachter geweest en kwam toen te overlijden. Zodoende werd zijn oudste zoon, Cees van der Veldt, op 17-jarige leeftijd pachter. Nadat de boerderij was uitgegeven voor pacht werd het een gemengd bedrijf met akkerbouw en veehouderij.
Nog geen 20 jaar na de drooglegging kwam de nieuwe polder weer onder water te staan. In de laatste weken van de Tweede Wereldoorlog blies de Duitse bezetters met zware springladingen de IJsselmeerdijk op twee plaatsen op. Het doel is vermoedelijk om geallieerde luchtlandingen in de polder te voorkomen. Met de nederlaag in zicht is het niet meer dan een zinloze daad van verwoesting. Het water stroomde met grote kracht de polder in. Ruim 7000 bewoners én onderduikers moesten vluchten. Met lede ogen zagen zij het kolkende IJsselmeerwater het nieuwgewonnen land, de nagelnieuwe boerderijen en alle oogst verslinden. De storm die volgde maakte de ramp compleet.
Ook de Meerhoeve werd zwaar getroffen; het woonhuis is geheel verloren gegaan en alleen het stalen frame en het dak van de schuur zijn blijven staan.
Na de bevrijding in mei 1945 werd met man en macht gewerkt en al in december viel de polder voor de tweede keer droog. Na de oorlog zijn de schuur en de woning opnieuw opgebouwd.
Na de onderwaterzetting – 1945 De wederopbouw – 1952
Helaas heeft de Meerhoeve nog tweemaal ernstige schade opgelopen door brand (in 1949 en in 1963).
De brand van 1963
Eind jaren vijftig werden de werkzaamheden op de boerderij uitgebreid met bloembollenteelt (tulpen). In 1975 werd besloten de veehouderij te beëindigen. De jongste zoon, Ad van der Veldt, die al enkele jaren een maatschap met zijn vader had, heeft in 1987 de pacht overgenomen
Horeca activiteiten
In 1999 heeft Ad een ernstig bedrijfsongeval gehad waarbij beide benen werden verbrijzeld. Dit bemoeilijkte het werk op het land en leidde er uiteindelijk toe dat de tulpenteelt werd gestaakt. Eind 2008 zijn uiteindelijk ook de overige akkerbouwactiviteiten gestaakt en werden de percelen grond overgedragen aan Agriport A7.
De laatste aardappeloogst – 2008
Ad was in zijn vrije tijd al jaren werkzaam als horecaportier en verhuurde in die hoedanigheid robuuste statafels voor kermissen en evenementen. Na het staken van de agrarisch activiteiten heeft hij zijn assortiment verder uitgebreid en voor hij het wist had hij een heus horeca verhuurbedrijf.
Toen hij eens zijn verjaardag groots in de schuur vierde, vroeg een van de aanwezigen of hij ook niet van die ruimte gebruik mocht maken voor het vieren van zijn 50e levensjaar. Zijn schuur lag rond die tijd immers vol met piepers en die van Ad was leeg. En zo geschiedde.
Hierna kwamen er steeds meer verzoeken voor het vieren van feestjes en is een procedure gestart om een horecavergunning te verkrijgen. Dit had heel wat voeten in de aarde omdat het toenmalige gemeentebestuur van de Wieringermeer weerstand bood tegen horecagelegenheden in het buitengebied. De cafébrand in Volendam lag nog vers in het geheugen en schuurfeesten waren verboden.
Na het fuseren van diverse gemeenten werd in 2012 de gemeente Hollands Kroon opgericht. Toen was het uiteindelijk wel mogelijk een horecagelegenheid in het buitengebied te vestigen en de vergunning was, na ruim 5 jaar, een feit.
Vanaf die tijd heeft het bedrijf een enorme vlucht mogen doormaken en is het uitgegroeid tot het bedrijf dat het nu is.
